Interes prawny w postępowaniu administracyjnym

Zgodnie z art. 217 kodeksu postępowania administracyjnego, organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie, na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa lub osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.

W stanie faktycznym sprawy, będącej przedmiotem rozstrzygnięcia WSA w Rzeszowie (wyrok z dnia 19 lipca 2022 r., sygn. II SA/Rz 279/22), prezydent miasta odmówił wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu. Prezydent stwierdził, że w związku z tym, iż wnioskodawca nie jest właścicielem, współwłaścicielem, ani też nie posiada żadnego innego prawa do nieruchomości, wydanie zaświadczenia jest bezpodstawne. Do zażalenia na postanowienie prezydenta skarżący dołączył m.in. kserokopię wniosku o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości w drodze zasiedzenia. SKO utrzymało w mocy postanowienie prezydenta, uznając, że w sprawie wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego interes prawny mają właściciel lokalu oraz osoby legitymujące się innym tytułem prawnorzeczowym do lokalu, tj. innymi słowy, interes prawny może być wywodzony wyłącznie z norm prawa materialnego.

WSA nie zgodził się z powyższym stanowiskiem i uznał, że interes prawny, o którym mowa w ww. przepisie, może być wywodzony zarówno z norm prawa materialnego, jak i przepisów procesowych. Zatem interes prawny ma osoba, która chce się posłużyć zaświadczeniem w postępowaniu wyjaśniającym w innej sprawie, z uwagi na zasadę udziału strony w postępowaniu dowodowym, w tym prawo do składania wniosków dowodowych. Wystarczy zatem, że interes prawny w uzyskaniu zaświadczenia wynika z postrzeganej przez osobę ubiegającą się o zaświadczenie korzyści, jaką spodziewa się ta osoba odnieść wskutek wykorzystania zaświadczenia w innym postępowaniu.

Powyższy wyrok wychodzi naprzeciw stronom postępowań cywilnych o zasiedzenie lokalu, w których wymagane jest uprzednie wykazanie spełnienia przez lokal wymogów samodzielności. Inna niż zaprezentowana przez WSA, interpretacja przepisów, w praktyce uniemożliwiłaby, w niektórych przypadkach, skuteczne zasiedzenie nieruchomości.